قیمت و خرید کفش فوتبال ایرانی اورجینال – کتانی فوتبال ایرانی ارزان و قیمت واقعی

چه کفشهایی صادر میشد؟ با حمایت دولت مواد اولیه وارد و حدود دو سوم محصولات (کفش) صادر میشد. در آن زمان برای حمایت از صنعت، تولیدکنندگان مالیات نمیدادند و واردکنندگان مواد اولیه تعرفه گمرکی نمیپرداختند. تولید کفش برای آنها توجیه اقتصادی نداشت. اینطور که پیداست، برندهای ایرانی به جای کفشهای اصلی، دستگاههای تولید آنها را خریدهاند. محمدرحیم ایروانی، نام کارخانه خود را «ملی» گذاشت که یادآور روزهای ملی شدن صنعت نفت و خاطرات روزهای خوب برای مردم بود. نائب رییس انجمن صنفی کارفرمایان کفش و صنایع وابسته ایران تاکید کرد: اگر ممنوعیت واردات تداوم داشته باشد، تولیدکنندگان ایرانی قادر به تولید کفش های خوب و با کیفیت بالا همگام با مد روز جهان خواهند بود. امروزه چاروق به دو شکل کاملا متفاوت در دو شهر بجنورد در خراسان شمالی و زنجان تولید میشود. آنها میگفتند باید چند هزار جفت کفش بفروشیم تا نرخ تنها یک ماشین در بیاید. در آن زمان همین چینیها به ایران التماس میکردند که گالش و چکمه لاستیکی به آنها بفروشیم.

پس از انقلاب سه غول بزرگ کفش ایران، به دلیل خروج مالکان آنها از کشور، دچار از هم گسیختگی شد. کفش را بعد از ورزش یا در پایان روز (عصر به بعد) خریداری کنید، زیرا پاها در پایان روز به بزرگترین اندازه خود میرسند. به گفته «شعله جلیلی خیابانی» که خودش شاید ۲۰۰ جفت کفش داشته باشد؛ «قدیمیترین کفشهای ایرانی یکی متعلق به مرد نمکی از دوره ساسانیان در ۱۴۰۰ سال پیش است که البته آن پوتینِ چرمی بود. کفشهای مناسب برای حضور در فضای کاری و اداری که با ست لباس رسمی و کت شلوار تکمیل و ست می شود. برای مثال کفش مردانه نوین چرم به خصوص مورد توجه و پسند آقایانی است که به دوام و شیکبودن کفش، به صورت توامان اهمیت میدهند. امروز مزد کارگر در چین ارزان است که محصولاتشان بازار جهان را اشباع کرده است. مجموعه پاما، از گذشته تا به امروز انواع گوناگونی از کفشهای ایرانی اسپرت را تولید کرده است.

چین اگر امروز بازارها را از جمله بازار کفش را در اختیار گرفته این اتفاق در ۲ دهه گذشته رخ داده است. پس از انقلاب چرا با وجود اینکه تولیدکنندگان بیشتر شدند، صنعت کفش افول کرد و دیگر این صنعت بازار گذشته را ندارد؟ چرا این کشورها که به لحاظ سختافزاری ماشینآلات را تولید میکردند، در زمینه کفش فعالیت نداشتند؟ چرا با این حجم صادرات در همان زمان مدیران کارآفرین به این فکر نیفتادند که طراحی کفش را هم در داخل انجام دهند؟ یعنی نهتنها ادارات میراث فرهنگی مانعتراشی میکنند، بلکه کفشهایی که او بهدشواری بهدست آورده را میخواهند که به ثمنبخس داشته باشند. در زمینه کفشهای ماشینی کشوری به اندازه ایران فعالیت نداشت وگرنه در زمینه کفشهای دستدوز برخی کشورها فعالیت محدودی داشتند و بازار داخل خود را تامین میکردند.

کفش ماشینی چون ارزانتر از کفش دستدوز بود، بازار خوبی داشت. مردم استقبال میکردند چون ارزان بود. نرخ کفش در تهران با دیگر شهرها هم تفاوتی نداشت و قیمتها یکی بود. مورد مهم دیگر این است که از دیدگاه محیط زیست، گیوه هیچ آلودگی محیطی در هنگام تولید و حتی پس از سالها استفاده ندارد، زیرا مواد مصرفی آن کاملا طبیعی هستند. زمانی که یک برند کفش چرم علاوه بر فروشگاه امکان خرید اینترنتی را فراهم میکند، به خود و محصولاتش اطمینان دارد زیرا بر این باور است که مشتریان خود را یافته و افراد جدید نیز با یک بار خرید مشتری دائمی خواهند شد.