هنری به نام «گیوه بافی

4-پیکه نه گیر؛در این مرحله فتیله ها با درفش سوراخ می شوند و هر دسته سوراخ شده را به پیکه نه می کشند،وقتی همه فتیله ها به اندازه یک وجب وسه انگشت که اندازه تقریبی یک گیوه معمولی است به پیکه نه سوار شد،یک قطعه غضروف را برای مهار کردن فتیله ها بر سر میله پیکه نه فرو می کنند،پس از خشک شدن از پیکه نه در آورده شده و به دو قسمت تقسیم می شود با نخی آنها را به هم می بنند و برای استاد کار آماده می شود. 2-پیکه نه گیر(pykænægir)کسی که دارای تخصص و مهارت است و به مرحله استادی نزدیک می باشد او بخش میانی کار و به عبارتی بخش اتصال فتیله ها را انجام می دهد و تخت گیوه را برای مرحله نهایی که به دست استاد کار انجام می گیرد آماده می کند. امروز هم گیوه دوزانی هستند که فقط به کار دوختن گیوه ملکی اشتغال دارند با این تفاوت که تخت یا زیره آن را اغلب از چرم می گیرند و کمتر تخت کشی می کنند.

پر گاماگیر(prgamagir)؛فردی است که وظیفه دوختن سوراخ های گیوه که توسط استاد کار دور تا دور تخت گیوه ایجاد شده است را بر عهده دارد این کار برای اتصال تخت گیوه به رویه آن انجام می گیرد.مراحل کسب مهارت در گیوه کشی به این صورت است که شاگرد ابتدا ‹‹پارونی››سپس‹‹پیکه نه گیر››و سر انجام‹‹کلاشگر››یا استاد می شود ،استاد کسی است که تنها در صورت لزوم همه مراحل یک تخت گیوه را به انجام برساند. آن از چرم نرم است اما سطح آن به ریسمان آژده است . زیره به طور مستقیم با سطح زمین در تماس می باشد و درواقع بخش بیرونی گیوه است. ●استفاده از مواد محلی؛همچنان که توضیح داده شد اکثر مواد به کار رفته در گیوه در خود منطقه یا در سطح استان قابل دسترس است. نگارنده در این کتاب، با توجّه به تحقیق میدانی، مصاحبه و مشاهده، به بررسی چگونگی به وجود آمدن این هنر و تاریخچة گیوه پرداخته و ضربالمثلها و اشعار مختلف دربارة گیوه را بیان کرده است.

بسته به شکل و ماده ای که این کفش، از آن ساخته می شود، انواع آن را می توان به دسته های مختلف طبقه بندی کرد. گفت: در تولید گیوه قزوین نمیشود تفاوتی قائل شد تنها تفاوتی که میشود در گیوههای مناطق مختلف ایران دید این است که زیره گیوهها یک سری دستساز و یک سری ورقهای صنعتی است. ●نیاز به سرمایه کم؛هر فردی با فرا گرفتن مهارت گیوه بافی می تواند به تولید این محصول مبادرت ورزد. 12-در آخرین مرحله با طی مراحل بالا، تخت گیوه به گیوه چین تحویل داده می شود و گیوه چین با استفاده از یک سوزن گیوه را می چیند. ابزار مورد نیاز شامل سوزن مخصوص و در مواردی قلاب است. گیوه مردانه، یکی از کفش هایی است که مدت هاست آقایان از آن استفاده می کنند، و هنوز هم مورد استفاده بسیاری از افراد قرار می گیرد. 10-فاصله اندازی بین تسمه ها؛برای این کار با استفاده از پواز بین تسمه ها در وسط تخت گیوه فاصله ایجاد می کنند،شیارهای ایجاد شده توسط ضربه مشته و پواز باعث فشرده شدن فتیله های کنار تسمه می شود و از جا به جا شدن آن ها جلوگیری می کند، باقی مانده تسمه را در زیر کف گیوه به هم می بافند تا موجب استحکام و از خم شدن تخت گیوه جلوگیری کند.

1-پارونی(parûni)؛از پارچه رنگ شده فتیله درست می کند،از مهارت کمتری برخوردار است،به عبارتی در مرحله شاگردی گیوه کشی می کند. ابتدا استاد کار تسمه را از غضروف ته گیوه رد می کند و آن را قلاب می کند پس برای آن که تسمه به راحتی از میان سوراخ فتیله ها رد شود آن را پیه مالی می کنند،تسمه پوستی چهار بار مسیر های را که توسط استاد کار در کف گیوه ایجاد می شود را طی می کندو در سوراخ های غضرف های سر و ته گیوه نیز قرار می گیرد،این کار مهارت و دقت خاص خود را می خواهد و تنها استاد کار از عهده آن بر می آید.