گام هایی برای راه اندازی و ثبت شرکت گیوه بافی

براساس بسیاری از اسناد، گیوه از نام توسط شخصیت افسانهای – ایرانی شاهنامه یعنی «گیو» گرفته شده است. نکته جالب این است که گیوه هیچ جفت راست یا چپ ندارد! گیوه هایی که دارای کف چرمی هستند معمولا چرم آن ها از زائده های پوست گاو و یا حیوانات دیگری به دست می آید. برای ساختن کفش گیوه، بیشتر مراحل تولید به شکل دستی انجام می شود و از نخ قالی، نخ ابریشم، پارچه، چرم و یا لاستیک برای کف کفش استفاده می شود. اولین شرکت او باتا (۱۳۳۲) نام داشت و آخرین شرکت خود را با نام چرم خسروی نو (۱۳۵۶) در زمینه تولید چرم به ثبت رساند. محمدرحیم متقی ایروانی در سالهای فعالیتش از ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۷ در تأسیس بیش از ۵۰ شرکت صنعتی و تجاری و بیش از ۲۵ شرکت صنعتی در زمینه تولید انواع کفش مشارکت داشت. ایروانی همیشه سعی بر حل مشکلات و جلب رضایت کارمندان خود داشت.

ثبت نمودن شرکت نیاز به طی مراحل و شرایط خاص خود را دارد. 16-“گوده گیر” (godæ gir)ابزاری است آهنی و از قسمت تیزی آن که در سمت قوس بیرونی است استفاده می شود،تیزی این ابزار را روی فتیله ها در کنار مسیر تسمه و درست مماس با آن قرار می دهند با مشته روی آن می کوبند که مسیر تسمه ها مشخص شود و فتیله ها در این قسمت به هم فشرده می شوداین کار از جابه جا شدن تسمه های درون فتیله ها و در نتیجه شل شدن کف گیوه جلو گیری می کند،وقتی که گوده گیر به کار برده می شود ‹‹قوتله›› را در زیر تخت گیوه قرار می دهند به طوری که تسمه تابیده شده زیر گیوه در شکاف قوتله قرار بگیرد.

قسمت عمده بودجه کانون به مصارف تحصيلی اطفال برسد و لوازم خوراک و پوشاک و وسايل زندگي، ساده و کم خرج باشد. سطح سندان در اثر ضربه مشته و تیغه گزن به تدریج ناهموار می شود که هرچند روز یک بار روی آن را با سوهان چوب ساب تخت می کنند همین امر باعث می شود ارتفاع سندان کم شود و به جای برسد که برای کار کردن روی آن کمر خم شود. یک عامل مؤثر دیگر در رشد و پیشرفت گروه صنعتی ملی، وجود دیدگاه خانوادگی در کل کارخانهها بود. با مصادره شدن گروه صنعتی ملی در سال ۵۸، محمدرحیم ایروانی در سال ۱۳۶۰ ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد.

به پیشنهاد پسرش بهمن ایروانی در حوالی شهر آتلانتا در ایالت جورجیا «پارک صنعتی کامن ولث» کارخانجات کفش «اوکاباشی» (Okabashi) را با مشارکت شرکتهای ایتالیایی و ژاپنی که در ایران با او همکاری داشتند تأسیس کرد و کسبوکار خانوادگی مسیر جدیدی را تجربه نمود. او اواخر عمر خود را در لندن سپری کرد و به مشاوره پرداخت. او در سال ۱۳۴۳ شرکت کانون مشاوره اقتصادی را تأسیس کرد. برای رفاه کارگران شرکت تعاونی و اعتبار کارگران را تأسیس نمود. آخرین فعالیت اقتصادی او، اقدام برای تأسیس کارخانه کفشسازی در افغانستان بود که در نهایت بیثمر باقی ماند. همچنین در سال ۱۳۶۶ کارخانه کفش استاندارد را در قاهره بنا کرد، اما مدتی بعد آن را به دولت مصر تحویل داد. ولی شرکت اوکاباشی به مسیر خود ادامه داد تا نسل جدید خانواده در آن تحولات جدیدتر را آغاز کند. بعد از سال ۱۳۵۷، ایروانی این کودکان را که در آن زمان ۱۴ تا ۱۶ ساله بودند، با خود به خارج از کشور برد.