گام هایی برای راه اندازی و ثبت شرکت گیوه بافی

حتی گیوه کش را به معنی «گیوه دزد» هم گرفته اند؛ چون کش رفتن، در اصطلاح عامه، به معنی «دزدیدن» نیز هست. او معتقد بود بهترین کار آن دوران اقتصادی هست. در سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۶ مشارکت با شرکت ولکو بههم خورد و شرکت ملی به صورت مستقل کار خود را ادامه داد. صفر تا صد مراحل تولیدات ما با دست است و ماشین آنقدر دخالتی برای تولید محصول نهایی ندارد. آن طور که از قرائن پیداست، گیوه برای اولین بار در شهر نودشه درست شده است و از آنجا به طویله ی عراق و روستای هجیج رفته است. به دلیل استقبال افراد از رنگ و طرح های زیبایی که امروزه در تولید گیوه به کار می رود فروش فراوانی دارند.

او مدتی را کار کرد و در سال ۱۳۲۵ تصمیم گرفت که در آمریکا ادامه تحصیل بدهد. ابتدا این موضوع را با صاحب شرکت باتا که نمایندگیاش را داشت در میان گذاشت که با مخالفت شرکت مواجه شد. سپس از سال ۱۳۳۰ به تجارت، صادرات و واردات با محوریت واردات کفش به نمایندگی از شرکت باتا (شرکت کفشسازی واقع در چکسلواکی) و صادرات اقلامی مثل کتیرا و مواد روغنی مشغول شد. علت اصلی این مخالفت ملی شدن شرکت باتا در اروپای شرقی بود. همان طور که توضیح دادیم، تولید کفش در آن دوره کاملاً سنتی بود و یکی از نوآوریهای محمدرحیم متقی ایروانی ماشینی کردن این صنعت بود. اما او که سودای تولید کفش در ایران را داشت راهی اروپا شد و پس از سفری که به چکسلواکی داشت، توانست دو کارشناس تولید و یک اتو کلاو (وسیلهای برای گرم کردن پلاستیک و …) را به ایران وارد کند و با این تجهیزات تولید گالش ماشینی را با تنها ۳۵ کارگر آغاز کرد.

مدتها بعد نیز در کارخانه خودش اکثر تألیفات و مکتوبات اداری را بر عهده داشت. اکثر اقلام وارداتی او و همکاران انگلیسیاش چتایی (نوعی گونی)، چتر، کفش و گالش (نوعی کفش پارچهای مشابه گیوه) بودند. معمولا در مناطق گرمسیر که پاها در کفش عرق می کند و فرد مجبور است در طولانی مدت کفش بپوشد، پای فرد دچار عارضه های پوستی شده که منشا آن ها وجود گرما و عرق پا و ایجاد قارچ های پوستی و بدبو خواهد شد. فعالیت تولیدی این شرکت تولید انواع کفش صندل و دمپایی لایانگشتی با بهرهگیری از مدل اصلی ژاپنی برای راحتی بیشتر و بهتر پا بود.

گیوه راست و چپ ندارد و بهدلیل استفاده از نخ و بافتی پارچهای، پا در آن عرق نمیکندو این ویژگی ها باعث تشویق مشتری به خرید گیوه می شود. 2-“مشته” (ætmoŠ)از آهن ساخته شده است و حدود سه کیلو گرم وزن دارد ،طول آن تقریبا 16سانتمتر و قطر کف آن دود5/5سانتیمتر است،بیشتر مشته ها ساخته آهن گران روستایی “حجیج” می باشد و برای کوبیدن فتیله و جا های که احتیاج به نیروی ضربه ای است از آن استفاده می شود. قالب ها دو شکل کلی دارند و از جنس چوب هستند. 5-درفش ناوکش(nawkæŝ ŝwræd)ابزاری است که دسته آن از چوب خراطی شده و قسمت کارای آن از فلزی به طول15/5سانتیمترو عرض دهنه آن7/سانتیمتر می باشد،از این ابزار در سوراخ ردیف پنجم وسط تخت گیوه برای عبور دادن تسمه های پوستی از آن استفاده می شود. کارهای مربوط به تخت گیوه که کاری مردانه است معمولاً در کارگاه یا مغازهها با ابزار گوناگون انجام میشود.