گیوه ، گیوه دوزی ، گیوه بافی

گیوه رویه ابریشمی بیش از 50 سال در شهر کرمانشاه متداول است و یکی از سوغاتیهای کرمانشاه محسوب میشود. نوک آن پهن و زیر چرم ستبر است . بعد از انتخاب سایز موردنظر کاشی بند زیر آن را باز کرده، کفه آن را با سبزه مالش داده تا شیره سبزه در بافت کفه نفوذ کند سپس آن را پوشیده و هر چند مدت باید بهصورت لنگه به لنگه پوشید تا فرم و مدل آن به هم نخورد و همچنان زیبا بماند. پیادهروی با کلاش متناسب با فرم و مرفولوژی پاهاست، کفه آن و قسمت سینه گود پا برآمده و در پاشنه پا برجسته این فرم باعث رفع خستگی و عدم خستهشدن پاها هنگام پیادهروی میشود. چون کفه کلاش کاملا پارچهای است و رویه آن نیز نخ است، پا داخل آن عرق نمیکند و با توجه به خاصیت اسموزی کلاش، رطوبت داخلی کلاش از طریق پارچه و نخ به بیرون هدایت میشود که این موضوع باعث میشود ضمن جذب رطوبت پا نیز خنک شود و این خاصیت را در هیچ پایافزاری نمیتوان دید.

این امر باعث میشود زمینه اشتغال را برای افراد زیادی در منطقه ایجاد کند. این را میتوان به فال نیک گرفت و امیدوار بود با بهروزکردن این پاپوش کهن ایرانی دوباره به رونق روزهای قبل خود بازگردد و راه را برای توسعه اشتغال و حفظ میراث ارزشمند گذشتگان بگشاید. طرح دوم مخصوص دختران و زنان بود و این طرح دارای کفهای زیبا در رنگهای مختلف با همان مواد اولیه، اما نسبت به طرح اول از لطافت خاصی برخوردار بود. ۱- پرونی که از پارچههای رنگ شده فتیله درست میکنند و نسبت به دو نفر دیگر از مهارت و تخصص کمتری برخوردار است و در واقع پرونی در مرحله شاگردی گیوهکشی قرار دارد. کار گیوهکشی معمولاً در دو مرحله کارگاهی و خانگی انجام میشود. مرحله دیگر، اتصال رویه گیوه به تخت گیوه است و محل آن را استاد کار با سوراخهایی که با درفش بهوجود میآورد تعیین میکند و یک نفر دیگر که معمولاً در خارج از کارگاه است این محدوده را با ریسمانی که از موی بز تابیده شده میدوزد.

در قسمت دیگری از سایت شما میتوانید با ارسال عکس و یا طرح دلخواه خود گیوه شخصی سازی شده خود را نیز دریافت نمایید، برای این منظور لطفا به صفحه گیوه شخصی سازی شده مراجعه فرمایید. اگرچه گیوه این روزها نقش کمرنگی در زندگی ایرانیان دارد و کفشهای صنعتی جای آن را در دل مصرف کنندگان باز کردهاند، اما همچنان افراد بسیاری این کفش را به عنوان یک کفش راحت شناخته و حتی با افتخار به عنوان یک پوشش با اصالت و هویت در مراسمهای خاص خود به پا میکنند. اما گیوه کش را فرهنگ ها غلط معنی کرده اند.

اما در مناطق اورامان با توجه به صعبالعبور بودن این منطقه و عدمتاثیر صنایع جدید، این هنر در این منطقه محفوظ ماند تا اینکه با عنایت و همکاری سازمان صنایعدستی کردستان در سالهای اخیر، این هنر صنعت مجددا پا به عرضه وجود گذاشت و مورد توجه جهانیان قرارگرفته است. در مناطق شهری کارهای مربوط به رویه گیوه توسط زنان و در خانهها صورت میگیرد. سپس در صورت خراب شدن رویه ، رویه آن قابل تعویض است و مجدد می توان از ان استفاده کرد. با رشد صنعت تولید کفش و عرضه کفشهای مختلف به بازار، این صنعت رکود پیدا کرد و رسما میرفت تا این هنر به دست فراموشی سپرده شود. که متاسفانه رو به فراموشی می باشد. رویه این نوع گیوه از نخ ابریشمی الوان تهیه میشود و هماکنون به علت هزینه بالای تهیه آن، موادی نظیر ویسکوز، پرلون و نخ پلاستیکی جایگزین آن شده است. گیوه مارکت – بخشی از مواد مورد مصرف گیوهبافان در محل و بخشی دیگر از نقاط دیگر تهیه میشود.