گیوه بافی در اورامانات

گیوه زنانه طرح رنگین دارای رویه با الیاف مقاوم است و با دست بافته شده و زیبایی خاصی را ارائه داده است. پنجهی این کفش در مقایسه با سایر انواع گیوه مردانه تیزتر است. بعد از اتمام کار رد کردن دوال ها تخت را با نمد خیس می کنند. ●گیوه بافی از هجوم جمعیت به شهر ها جلوگیری می کند،زنان را وارد چرخه کار کرده و در اقتصاد خانواده نقش برجسته ای به آنها داده است. به این ترتیب می توان گفت گیوه نوعی پای افزار دست ساز و سنتی ایران است که رویه آن را از ریسمان و نخ پرگ (یعنی ریسمان های پنبه ای بافته و فشرده)، و زیره یا ته آن را گاه از چرم و بیشتر از لته های به هم فشرده و درهم کشیده می سازند. اما بنا بر روایتی می توان رواج استفاده از این پای پوش را به عصر صفوی پیوند داد.

1.مدل و رنگ گیوه خود را انتخاب نمایید و طبق سایز کفش معمول خود شماره پای خود را اعلام کنید و هر گاه مشاهده نمودید که طبق شماره کفش خود گیوه ای را پوشیدید و به پای شما تنگ بود بدانید که گیوه تولید شده استاندارد نیست و رویه گیوه با زیره آن همخوانی ندارد. همچنین نوع طراحی و دوخت این پای افروز به شکلی است که هیچگاه لنگه به لنگه نمی شود و پای چپ و راست ندارد و حتی پس از پاره شدن دور انداخته نمی شود و می توان آن را ترمیم کرد. به نام گیوه است که حاصل تلفیق چند هنر دست است.

گیوه مردانه از جمله پاپوش هایی است که از دیرباز مورد استفادهی آقایان قرار می گرفت و اکنون نیز افراد زیادی از آن استفاده می کنند. آن را برای بریدن مورد استفاده قرار می دهند. این مدل کیفیت بسیار بالایی دارد و برای خرید آن نیز باید مبلغ بالاتری پرداخت کنید. همچنینگیوههای تخت آجیده، که کف تخت آن با نخ آج خورده است ازاستحکام زیادی و دوام بالایی برخوردارند. به طور کلی ویژگی این پاپوش سنتی آن است که سبک و بادوام است و برای پیادهروی در مسافت های طولانی و جاده های پرپیچ و خم می توان از آن استفاده کرد. بیشتر افرادی که از این مدل استفاده می کنند در شهرها سکونت دارند و به همین دلیل نام دیگر این مدل، گیوه شهری است. گیوه انواع گوناگونی دارد، که همه آنها زیره و رویه دارند. عبید زاکانی و همچنین نظام الدین محمود قاری معتقدند که در آن زمان، همهی اقشار جامعه نمی توانستند این کالای لوکس را خریداری کنند!

گیوه انواع مختلفی دارد که همهی آن ها دارای رویه و زیره هستند. پیدایش این کفش به دوران صفویه برمی گردد که افراد مرفه جامعه کفش چرمی به پا می کردند. گیوه از قدیمی ترین پاپوش هایی است که مردان از زمان گذشته به پا می کردند. قرعه او بیست، ولی معدل کارنامهاش 19 بود؛ زیرا نمره بیست به بایرام شیت داده شد که به نشان طلا دست یافت. به همین دلیل، این گیوه، وزن کمی دارد و به دلیل انعطاف، می توان از آن در مناطق کوهستانی به آسانی استفاده کرد. حدود هفت الی هشت قرن بعد از ظهور اسلام بود که گیوه مردانه در سراسر ایران طرفدارانی پیدا کرد. معمولا گیوه مردانه در روستاها تولید می شود و این نکته را باید بدانید که بیشتر مواد تشکیل دهنده گیوه از همان محلی که در آن گیوه درست می شود تهیه می کنند. 3-تهیه فتیله توسط شاگرد؛شاگرد پارچه ها را به شکل مسطتیل با طول11سانتیمتر و عرض5/3برش می دهند،جفت آنها را روی هم می گذارند و با تاکردن آنها فتیله ها را درست می کنند برای حالت گیری آنها از ضربه مشته استفاده می کنند.