گیوه بافی در اورامانات

اما گیوه هنوز هم مشتریان خود را دارد. گيوه ابريشمی: نوعی گيوه تزئينی و تشريفاتی است كه تخت آن چرمی يا لاستيكی است اما بافت اين تخت بسيار ظريف مي باشد. گیوه نوعی پاپوش سنتی ایرانی است که بخش رویه آن با الیاف پنبه ای بافته می شود و زیره آن نیز از چرم است که بیشتر در فصول گرم و خنک مصرف داشته است. گیوه ها به خاطر اینکه با استفاده از نخ های مخصوص بافته و دوخته شده اند، سبب جلوگیری از این رخداد شده و با پوشیدن گیوه، دیگر اثری از قارچ و بوی بد پا نخواهد بود.

4.نخ تابیده شده از موی بز؛برای بخیه کاری روی تخت گیوه که رویه گیوه بر آن بافته می شود به علت تولید زیاد،کمبود این نخ از نواحی دیگر تامین می شود. جلوگیری از تعریق پا در فصول گرم سال و همچنین احساس راحتی و خنکی در پا، این پای پوش را به یکی از پر طرفدار ترین کفش ها بدل کرده است. در قسمت پشتی کفش یا همان پاشنه، یک تکه جداگانه دوخته شده که هم به فیت شدن پشت کفش روی پایتان کمک میکند و هم برای بالا کشیدن پشت کفش در هنگام پوشیدن کاملا کاربردی است. هدف از این پژوهش این آشنا شدن با روش تهیه گیوه ملکی و دلایل اهمیت آنان دربین مردم میباشد. اینجا کارگاه استاد عبدالله گلی معروف به عبدالله گله یکی از آخربن تولید کنندگان گیوه سنجان است او این افراد رو دور هم نگه داشته، و هر روز نگران بیکار شدنشان هستند در حالی که گیوه های تولید کارگاه او جهانی شده و نشان و تقدیر از یونسکو هم گرفته.

اکنون نیز در کنار کارگاه های محدود تولید گیوه، زنان سالمند که از کودکی این حرفه را آموختهاند به گیوه بافی اشتغال دارند. مهمترین ویژگی این نوع کفش ها این است که آن ها را از پنبه و پارچه هایی بسیار محکم می سازند. گيوه تخت چرمی: اين نوع بسيار شبيه كفشهای معمولی است و تخت آن چرمی مي باشد. گيوه آجيده يا آجده : تفاوت اين گيوه با ملكي در اين است رويه آن درشت باف بوده و كف آن هم تخت چرمی بخيهدار میباشد. با دنیال کردن لوکس آرا از انواع پاپوش های سنتی و اخبار مربوط به آن مطلع شوید. بخشی از مواد اولیه مورد مصرف در گیوه کشی در محل تهیه می شود و بخشی دیگر از نقاط مختلف شهری تهیه می شود. در جایی دیگر آمده آجیده یا آجوده، پایپوشی است که زنان با نخ همانند جوراب میبافند. رویه گیوه بدست زنان و توسط گونه ای سوزن که آنرا «جوالدوز» خوانند بافته می شود و قسمت کفی آن بدست مردان و با استفاده از ابزاری که تخت نامیده می شود به اصطلاح آجیده می شود.

گیوه آجیده ازجمله گیوه های سنتی است که در شهر سنجان در حومه اراک تولیدشده و از کیفیت خوبی برخوردار است. که هر ساله بخش عمده ای از تولید این محصول به مکان های ذکر شده صادر می گردد و موجب ارزآوری می شود. که نشان از اهمیت این هنر در این حیطه جغرافیای بوده است.علاوه بر اینکه استاد کاران به تولید گیوه برای بازار داخل می پرداختند، این محصول متقاضیانی نیز در شهرهای اطرافداشت. رویه ی گیوه سنتی با استفاده از ابریشم، نخ قالیبافی و الیافی ساخته شده است که سبب می شود هوا در داخل و خارج از کفش ردو بدل شود. پس به عنوان یک کفش طبی هر پزشکی به بیماران خود که دارای کمر درد هستند، گیوه و پاپوش های سنتی این صنایع دستی ارزنده ایران را پیشنهاد می کند. همین امر باعث فراموشی صنایع دستی و فروپاشی فرهنگ سنتی کشور شده است.