گیوه را می توان بدون جوراب.

گیوه پاپوش تابستانی، با دوام و سبکی است که می تواند یکی از بهترین سوغات های شهرستان باشد. رویه این نوع گیوه از نخ ابریشمی الوان تهیه میشود و هماکنون به علت هزینه بالای تهیه آن، موادی نظیر ویسکوز، پرلون و نخ پلاستیکی جایگزین آن شده است. گیوه رویه ابریشمی بیش از 50 سال در شهر کرمانشاه متداول است و یکی از سوغاتیهای کرمانشاه محسوب میشود. از دیگر موادی که برای بافت رویهی این نوع پاپوش از آن استفاده میشود، میتوان به نخهای ابریشمی اشاره کرد. این را میتوان به فال نیک گرفت و امیدوار بود با بهروزکردن این پاپوش کهن ایرانی دوباره به رونق روزهای قبل خود بازگردد و راه را برای توسعه اشتغال و حفظ میراث ارزشمند گذشتگان بگشاید. شهرستان مریوان به عنوان شهر جهانی گیوه کُردی (کلاش) در فهرست آثار سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو« UNESCO» به ثبت رسید که این مسئله میتواند در رونق این هنر زیبا بسیار موثر عمل کند.

گیوه نجف آباد یا همان گیوه ملکی سفید نوک عقابی یکی از صنایع دستی شهرستان نجف آباد است. چهارمحال و بختیاری در کنار دیگراستان های غربی یکی از خاستگاه های گیوه در کشور است، که عمده گیوه این استان در شهرستان های شهرکرد و بروجنتولید می شده است، که متاسفانه امروز، کمتر از انگشتان دست، این حرفه را ادامه میدهند. گیوه پاپوشی سبک، با دوام و مناسب برای مناطق با آب و هوای گرم و خشک است که در زمان های قدیم استفاده زیادی داشت و امروزه هم نوع دست دوز آن در مناطقی از کشور طرفدار دارد و افراد شهرنشین هم در روزهای گرم سال این کفش را استفاده می کنند. ۱- پرونی که از پارچههای رنگ شده فتیله درست میکنند و نسبت به دو نفر دیگر از مهارت و تخصص کمتری برخوردار است و در واقع پرونی در مرحله شاگردی گیوهکشی قرار دارد. ۲- پیکینهگی کسی که دارای تخصص و مهارت است و به مرحله استادی نزدیک است.

۳- کلاشگر که استاد و معمولاً صاحب کارگاه است برش و پرداخت و تکمیل تخت گیوه و بهطور کلی موارد حساس و دقیق کار را انجام میدهد. کلیه این نیروها از طریق دست وارد می شود و در پارهای از موارد به منظور نگهداری و مقاومت، از پا هم استفاده می شود و در برخی از موارد، از برخی حالات بدن برای افزایش کارائی نیرو های دست استفاده می شود. این کفش را با استفاده از پارچه های قدیمی و کرباس تولید می کنند. این نوع گیوه در بین اقوام بختیاری خواهان زیادی دارد. در دوخت این نوع گیوه ابزار آلات ماشینی دخالتی ندارند و تمام کارها به صورت دستی انجام می شود.

برای دوخت یک گیوه حدود یک روز و نیم زمان صرف می شود، که دوام ان بین ۵ تا ۷ سال می باشد. به گونه ای که هم اکنون توسط بسیاری از افراد مورد استفاده قرار می گیرد. بسته به شکل و ماده ای که این کفش، از آن ساخته می شود، انواع آن را می توان به دسته های مختلف طبقه بندی کرد. خرید گیوه در فصل بهار بیشتر است، در ماه های سرد بخصوص دی و بهمن کم ترین توجه و خرید دارد.و در فصل های گرم و خشک به خاطر راحتی پا تقاضای بیشتری دارد. همچنین برای پیاده روی یا سر کار می توانید در فصول گرم از این گیوه های زیبا استفاده کنید. رویه آن توسط قلاب روی کفه بافته میشود. 7-تسمه کشی؛تسمه آماده شده که طول آن 180سانتیمتر است به یک سوزن از طریق تنها سوراخ یک سر آن وصل می شود.