گیوه را می توان بدون جوراب.

گیوه ملکی همانگونه که از نام آن مشخص است، مورد استفاده متمولین و بزرگان بوده و تماما از نخ پنبهای با کفی از کرباس تهیه میشده است. گیوه ها به خاطر اینکه با استفاده از نخ های مخصوص بافته و دوخته شده اند، سبب جلوگیری از این رخداد شده و با پوشیدن گیوه، دیگر اثری از قارچ و بوی بد پا نخواهد بود. در نتیجه پایی که عرق نکند ، خسته هم نمی شود و دچار بیماری های پوستی میخچه و قارچ هم نخواهد شد. معمولا در مناطق گرمسیر که پاها در کفش عرق می کند و فرد مجبور است در طولانی مدت کفش بپوشد، پای فرد دچار عارضه های پوستی شده که منشا آن ها وجود گرما و عرق پا و ایجاد قارچ های پوستی و بدبو خواهد شد.

پس به عنوان یک کفش طبی هر پزشکی به بیماران خود که دارای کمر درد هستند، گیوه و پاپوش های سنتی این صنایع دستی ارزنده ایران را پیشنهاد می کند. با توجه به کفی که برای ساخت گیوه سنتی زنانه و مردانه و یا حتی گیوه بچه گانه استفاده می شود، افراردی که دارای دیسک کمر بوده و یا به هر دلیلی کمر آن ها درد می کند، گیوه زنانه و مردانه یک گزینه برای بهبود مشکل آن ها محسوب می شود. پیشنهاد لوکس آرا: برای سلامتی پاهای خود ، از گیوه زنانه و گیوه مردانه و حتی گیوه بچه گانه می توانید استفاده کنید و از خرید گیوه با قیمت مناسب ، لذت ببرید.

گیوه در این استاندر گذشته اهمیت داشته است به دو دلیل، 1- زمستان های طولانی 2- استفاده عشایر برای پیاده رویهای طولانی و پیمودن راه کوچ. بعد از نهادن زیرخل و خل، گوه ای به طول پنج سانتیمتر که از شاخه درخت تراشیده شده است مابین این دو قرار می گیرد. سوزن : برای دوختن شیوه و رُوار و پیش نقاب که ریسمان در سوراخ انتهایی آن جای می گیرد و برای دوختن مورد استفاده قرار می گیرد. عملیات خانگی بر روی رویه توسط زنان و مردان انجام می گیرد و ابزار آن فقط یک سوزن است. علاوه بر فواید ذکر شده در بالا، قیمت گیوه سنتی نیز بسیار مناسب است. سیلک: این نوع کفش بسیار شیک است و گاهی اوقات برای اهداف تزئینی استفاده میشود. گيوه، پای افزار تابستانی ایرانیان، نوعی کفش نرم، سبک، خنک است که رویۀ آن از نخ پنبه ای تابیده و زیر آن از چرم و لته و لاستیک است که تمام مراحل ساخت آن با دست انجام میشود و از جمله صنایع دستی استانهای کردستان، کرمانشاه، ایلام ، فارس ، همدان ، قزوین ،زنجان و در مناطق کردنشین مانند ایلام کرمانشاه،کردستان و آذربایجان غربی با نام کلاش شناخته میشود .

در دوره صفوی طبقات بالای جامعه اغلب از کفش های تمام چرم استفاده می کردند. امروزه این کفش در بسیاری از مناطق اطراف ایران، در کرمانشاه، آباده، کازرون، بهبهان، دزفول، برخی از قسمتهای اصفهان، چهارمحال بختیاری و روستاهای وَفس و سنجان در بخش مرکزی ایران تولید میشود. در گذشته در اکثر شهرها و روستاهای قزوین گیوه یکی از پای پوش های رایج مردمان بوده است که بیشتر روستائیان برای کار در مزرعه و مردان در شهرها و در هوای گرم تابستان از آن استفاده میکردهاند. گیوه زیرپارچه ای؛ در پاوه و در بخش اورامانات گیوه کشی و تولید گیوه زیره پارچه ای مرسوم است و در روستاهای حجیج و نودشه که از مراکز قدیمی و مهم تولید این نوع گیوه می باشد تولید می شود. تخت کشی گیوه و گیوه دوزی رشتهای است که زیر مجموعهی پایپوشهای سنتی و از گروه پوشاک سنتی ایران است. در دایرهالمعارف صنایع دستی، آجیده به معنی لایه دوزی و یا پنبه دوزی آمده است که دوختی کاملا سنتی میباشد.