گیوه چگونه ساخته می شود؟

تمامی نخ های رنگی به کار رفته در گلدوزی ها نیز قابل شست و شو بوده و رنگ گیوه را تغییر نمیدهد. جوراب گیوه از نخی به قطر یک میلیمتر و به رنگ سفید بافته می شود. قبلاً تخت گیوه ها فقط به رنگ سفید بود. سیاه است این رنگ در زیر رویه قرار میگیرد و هرگز دیده نمیشود. این نوع پاپوش سنتی ایرانی بیشتر مورد استفاده ساکنین شهرها است و به همین دلیل به آن «گیوه شهری» نیز میگویند. که زنان، آن را به دور گردنه و چرخه می انداختند و در اندازه های مختلف که 5 لا و 10لا و 14لا و یا بیشتر برای دوختن ملکین شکل می دادند. گردنه : (گردونه) ریسمان را با آن به صورت نخ در می آورند. سوزن : برای دوختن شیوه و رُوار و پیش نقاب که ریسمان در سوراخ انتهایی آن جای می گیرد و برای دوختن مورد استفاده قرار می گیرد.

دُرُوش (درفش) : برای سوراخ کردن شیوه و هموار کردن راه سوزن نخ، تا نخ به راحتی از آن عبور کند. فردی را انتخاب نمایید که به او اعتماد کامل دارید و اهدافتان از راه اندازی کسب و کار یکسان باشد. معمولا جنس زیره را از پیو انتخاب می کنند تاهم به سبک تر شدن گیوه کمک نمایند و هم استحکام آن را بالا ببرند. ظرف کتیرا یا کره : یک خمره بسیار کوچکی است که در آن کتیرا می ریزند و وقتی ملکی دوخته شد، با یک چوب کتیرا را به دور چرم می مالند. نمدان : گیرهای (سبد دست بافت) است که با پارچه ای نم دار روی آن را پوشانده اند و روار و چرم و دیگر وسایل ملکی دوزی در آن می گذارند تا خشک نشود.

7- اضافه کردن اعداد به نام هایی که سابقه ثبت دارند پذیرفته نمی شود و در صورت استفاده اعداد در نام های جدید پیشنهادی باید نگارش آن ها به صورت حروفی باشد. سپس باید سال مالی شرکت را تعیین کرده و فرم مربوط به صورتجلسه را تکمیل نمود. معروفترین نوع کفش های دست دوز که در نقاط مختلف ایران دارای طرفداران پرشماری است و حتی برخی مردم شهرنشین نیز در روزهای گرم سال آن را به سایر کفش ها ترجیح می دهند «گیوه» نام دارد. جلوگیری از تعریق پا در فصول گرم سال و همچنین احساس راحتی و خنکی در پا، این پای پوش را به یکی از پر طرفدار ترین کفش ها بدل کرده است. در این مرحله باید ” مدت و موضوع فعالیت ” را تعیین کنید. شما برای شست و شوی گیوه فقط باید آن را داخل ماشین لباس شویی انداخته و مانند دیگر لباس ها گیوه خود را نیز بشورید.

مشته : وزنه ای است فلزی که در مشت جا می گیرد و به همین علت به آن مشته می گویند. بغلک : تکه چرم مثلثی شکل است که در دو طرف پاشنه پا جا می گیرد. چُغُل : چوبی است که زیر روار و روی قالب جا می دهند. خاک انداز : تکه چرمی است که بلندی آن به اندازه دور تا دور تخت یا شیوه است و بر روی کمرک دوخته می شود. چرم یا روار بر آن می نهند و با مشته می کوبند تا صاف شود. کلاه کج کارد (کشکارد) : سر آن کج و شبیه داس است تا در پشت کار که چرم باشد، قرار گیرد و آن را بتراشد. جنس آن از چوب نوعی درخت جنگلی مناطق کوهستانی، به نام کهکم است. امروزه این کفش در بسیاری از مناطق اطراف ایران، در کرمانشاه، آباده، کازرون، بهبهان، دزفول، برخی از قسمتهای اصفهان، چهارمحال بختیاری و روستاهای وَفس و سنجان در بخش مرکزی ایران تولید میشود.