10 برند ایرانی در صنعت کفش را بشناسیم

وی در پاسخ به وضعیت صادرات میگوید: ما در مورد کفشهای ماشینی صادرات داریم چون نرخ مناسبی داشته و قابلیت رقابت در بازارهای هدف را دارند اما در سایر کفشها که دارای نرخ بالایی بوده و از لحاظ کیفیت نیز دارای درجه متوسط و متوسط به بالا است امکان رقابت وجود نداشته و صادرات آنها بسیار محدود است که این نوع کفشها شامل کفشهای دست دوز و نیمه ماشینی میشود که امکان رقابت برای آنها وجود ندارد. وی برای داشتن طراحان مناسب در صنعت کفش پیشنهاد میکند: طراحان فعلی این صنعت دارای سن بالایی بوده و بیشتر سالهای عمر خود را صرف طراحی انواع مدلهای کفش کردهاند و امروز نمیتوانند چون گذشته در این صنعت حضور داشته باشند در نتیجه باید طراحانی با تحصیلات آکادمبک تربیت کنیم تا بتوانند براساس استانداردهای روز دنیا طراحی کنند. حتی باید برای ارتقای کیفیت این صنعت، نیروهای مناسبی تربیت کنیم.کنگرانی با اشاره به اینکه از جمله معایبی که این صنعت درکشور از آن متضرر میشود میتوان به سنتی بودن آن اشاره کرد میگوید: صنایع کشور به ویژه صنعت کفش، نسل به نسل و سینه به سینه به تولیدکنندگان منتقل شده و ادامه داشته در حالی که در سایر کشورها این گونه نیست و بسیار مدرن در چارچوب رشد کرده است.

به گفته عضو هیات مدیره اتحادیه کفش دست دوزان، نظام آموزشی با امکانات مناسبی که در بتواند طراحان مناسبی در ایران تربیت کند وجود ندارد. اگرچه رقمی که رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز اعلام کرده خبر از قاچاق ۲ میلیون دلاری کفشهای خارجی و فروش آنها در بازارهای ایران میدهد اما به گفته کارشناسان این صنف مشکلات این صنعت به قدری است که کمترین آنها، قاچاق را شامل میشود.نبیالله کنگرانی عضو هیات مدیره اتحادیه کفش دست دوزان در گفتوگو با صمت، ضمن تایید این رقم میگوید: صنعت کفش ما بیماری است که اگر به او دیر برسیم از بین میرود.وی در ادامه میگوید: صنعت کفش کشور باید از نظام آموزشی مناسبی برخوردار شود و تسهیلات خوبی در اختیار این صنعت قرار دهند.

به گزارش ایرانجیب به نقل از صمت، امروز صنعت کفش ما بر مبنای تولید کارگاهی است به عبارتی تیراژ تولید اندک بوده، محصولات دارای تنوع نیستند، تغییر مدلها به کندی و با هزینه هنگفت انجام میشود و در این شیوه تولیدی، پژوهش از جایگاهی برخوردار نیست.فعالان این صنف معتقدند ارزش نیروی انسانی یا سرمایه انسانی بالاتر و با ارزش تر از داراییهای سرمایهای بوده و گردش مالی کارگاه پایین است به شکلی که نظام مدرن بازاریابی و فروش بسیار سنتی بوده و این صنعت به شکل کجدار و مریز به حیات خود ادامه میدهد.پیش از این رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز گفته بود دریافت مالیات ارزش افزوده مهمترین مشکلات این صنف بوده و در حالی بسیاری از تولیدکنندگان امسال نتوانستند با بیش از ۵۰ درصد ظرفیت خود فعالیت کنند که قاچاق کفش به داخل کشور مشکلات بسیاری برای این صنف به وجود آورده به شکلی که آمار رسمی گمرک نزدیک به ۸میلیون دلار واردات کفش در یک سال گذشته را اعلام کرده است.

قطعا اولین معیار ما برای خرید یک کفش، زیبایی رویه است، اما تولیدکنندگان بزرگ کفش این موضوع را به خوبی میدانند که نباید کیفیت رویه را فدای زیبایی آن کنند. به گفته وی، اما مغازههای سطح شهر بیش از ۱۰ میلیون دلار جنس خارجی به فروش میرسانند.رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز در همین رابطه افزود: این اختلاف بین آمار رسمی گمرک و میزان فروش کالای خارجی نشاندهنده ورود قاچاق به کشور است. خودش نحوه شروع این کار بزرگ را اینگونه تعریف میکند: از یک ماه پیش ٤ بازرس اتحادیه را به بازار فرستادم و بنا شد فروشندگانی را که تنها کفش ایرانی میفروشند، شناسایی کنند. کفش ملی فروخته شد (اسماعیلآباد شهری بود که کفش ملی پیش از انقلاب در آن فعالیت داشت و امروز در اختیار صنعت خودرو است). بنیانگذار کفش ملی، هرچند از ایران رفت و در لندن کسب و کار دیگری راه اندازی کرد اما تا هفت ماه پیش از مرگ نیز درصدد آن بود که دوباره فیل مغرور سر به زیرش را زنده کند.