10 برند ایرانی در صنعت کفش را بشناسیم

با اتمام دوره دبیرستان در سال ۱۳۲۰، محمدرحیم برای کار راهی شرکت صنعت نفت آبادان شد. از نتایج این راهبرد، افزایش سهم بازار این شرکت در بازارهای جهانی و روند رو به رشد صادرات آن در بازارهای هدف و در نتیجه معرفی این برند به عنوان صادرکننده نمونه کشوری در شش دوره گذشته و همچنین به معرفی به عنوان تولیدکننده نمونه داخلی در روز صنعت و معدن در سال ۱۳۸۸ را میتوان نام برد. محمدرحیم پس از اتمام دوره کالج به شیراز بازگشت و در دبیرستان شاپور مشغول به تحصیل شد و دیپلم ادبی گرفت. او مدتی را کار کرد و در سال ۱۳۲۵ تصمیم گرفت که در آمریکا ادامه تحصیل بدهد. حتی معتقد است میتوان روستای هَجیج در استان کرمانشاه را بهعنوان موزه زنده گیوه ایرانی در نظر گرفت و به جهان معرفی کرد.

اکثر اقلام وارداتی او و همکاران انگلیسیاش چتایی (نوعی گونی)، چتر، کفش و گالش (نوعی کفش پارچهای مشابه گیوه) بودند. یکی از این نیازها، نیاز به کفش بود که یک محصول کاملاً وارداتی به حساب میآمد. این مارک های معتبر در زمینه صادرات باید به گونه ای کار کنند که در هر جای دنیا مشتری پیدا کنند تا اقتصاد بازار جهانی را بدست آورند و سبب افزایش اقتصاد کشور شوند. درسالهای اخیرباتوجه به پیشرفت درتکنولوژی تولید چرم وچرم مصنوعی ،رنگ های متنوعی به آنها داده وباعث رنگ بندی های جالبی درکفش هاشده اند. این مارک ها در گوشه و کنار ایران کار می کنند و با کیفیت خوب و قیمت های مقرون به صرفه ای کفش چرم تولید می کنند.

او بعد از بازگشت به ایران، با الهام از اقدام محمد امینالضرب (پدر صنعت برق ایران) بههمراه تعدادی از تجار شیراز دستگاه تولید برق خریداری کرد و «کارخانه برق فسا» را به راه انداخت. اما مدتی بعد از ورود به آمریکا از دانشگاه انصراف داد و به ایران بازگشت. این برند یکی از معروف ترین و نام آور ترین برند های ایرانی است که با سابقه درخشان خود توانسته در زمینه تولید انواع کفش های اسپرت، کلاسیک ،مجلسی زنانه و مردانه و حتی کفش های طبی بزرگسال و بچه گانه با کیفیت به کشورهای همسایه نیز صادرات داشته باشد. به گزارش خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان، صنعت کفش در تمام دنیا، صنعتی اشتغالزا محسوب میشود که کشورهای مختلفی مانند چین، آمریکا، هند و بسیاری کشورهای دیگر، به آن توجه ویژه دارند. بلکه سایر تولیدکنندگان، به دلایل مختلفی که می تواند یکی از آنها عرق به این برندها یا ساده بودن طراحی شان باشد، اقدام به تولید با نام آنها می کنند.

عرب تصریح کرد: مهمترین مشکل تولید داخلی، مشکلات درون کشور است مانند قوانین داخلی در حوزه تأمین اجتماعی، مالیات و سود تسهیلات که موجب شده تولیدکننده این حوزه به شدت متضرر شود. از نظر قیمت نیز کفشهای چرم مشهد بسته به مدل متفاوت است. مثلا تولید در حوزه آی تی با مفهومی کاملاً متفاوت با تولید محصولات لبنیاتی دارد و صنعت کفش به دلیل این که بخشی از صنعت مد به شمار می رود نیاز به مواد اولیه به روز و با کیفیت دارد. گویا متوجه شده بود که ادامه تحصیل ممکن است طولانی باشد و او را از ایدههای خود دور کند. این شرکت پیش از واگذاری به دولت در سال ۱۳۵۷ شامل ۵۲ کارخانه در صنایع مختلف کفش و چرم بود و بیش از ۴۰۰ شعبه و ۱۰۰۰۰ کارمند داشت.